مگر ای غنچه ز تاراج خزان با خبری ؟

که چنین سر به گریبانی و خونین جگری

شوق زلف و رخ یاریست , مگر در سر تو

 که چو من روز  وشب ای باد صبا دربدری

از پریشانی دل , پیش تو ای زلف نگار

شکوه آوردم و دیدم , که تو آشفته تری

سحر از دست تو بس آه , که بر چرخ رود

حذر ای آینه رخسار , ز آه سحری

تو و آن طره دلکش , من و آشفته دلی

تو و آن روی پریوش , من و دیوانه گری

تو و سیر چمن و شادی و فارغبالی

من و کنج قفس و , حسرت بی بال و پری

وای , کز ناله ثمر نیست , بجز بی تابی

آه , کز آه اثر نیست , به جز بی ثمری

هیچ از آزادگی و راستی ای سرو – تورا

ثمری هست در این باغ , به جز بی ثمری ؟

عشق را بین , که برآرد ز پس پرده ی چند

اشک غماز مرا , تا که کند پرده دری

ای صبا مژده ی دیدار رساندی به نسیم